O miłości

(Słowo wstępne z numeru październik 2017)

      Ten temat jest najwspanialszym i największym tematem w historii życia ludzkiego na ziemi. Poeci piszą wiersze, artyści układają piosenki, a apostołowie nawołują i zachęcają do kochania. Ale jest on też tematem Boga, który „tak umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny”. J 3,16. Świadectwo Pana Jezusa o Bożej miłości i wszystkie utwory, piosenki i zachęty apostołów nie sprawiły, by wykorzenione zostało zło, a panowała miłość. I chociaż ze strony ludzi jest najbardziej pożądanym uczuciem, nie jest osiągalna i nie jest praktykowana. Wiemy, że źródłem miłości jest Pan Jezus i tylko On. Bez Jego miłości nie mamy wzoru miłości. Paweł apostoł napisał przepiękny hymn o miłości i znajdujemy go w 1 Kor 13. Jan apostoł zmieścił wiele wspaniałych sentencji o miłości, dając nam porównanie czym jest i czym może być miłość według Słowa Bożego. Jan pisze: „kto miłuje brata swego, w światłości mieszka” 1 J 2,10, „kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.” 1 J 2,15.
      W 3,1: „Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy”. Dalej w 3,16: „Po tym poznaliśmy miłość, że On za nas oddał życie swoje; i my winniśmy życie oddawać za braci. Jeżeli zaś ktoś posiada dobra tego świata, i widzi brata w potrzebie i zamyka przed nim serce swoje, jakże w nim może mieszkać miłość Boża? Dzieci, miłujmy nie słowem ani językiem, lecz czynem i prawdą”. Jan apostoł widzi i opisuje prawdziwą miłość różną od pozorowanej i pisze o słownej i czynnej miłości. Miłość jest czynem i to my mamy miłować, gdyż takie jest przykazanie Boże. Często oczekujemy miłości, ale to jest nasze powołanie. Rozkaz od Jana brzmi bardzo wyraźnie w 4,7: „Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością”. W 4,11: „Umiłowani, jeżeli Bóg nas tak umiłował, i myśmy powinni nawzajem się miłować. Boga nikt nigdy nie widział; jeżeli nawzajem
się miłujemy, Bóg mieszka w nas i miłość Jego doszła w nas do doskonałości.” W 4,16 przedstawia to jeszcze dobitniej: „A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas, Bóg jest miłością a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim.” A w 4,17 i dalej: „W tym miłość do nas doszła do doskonałości, że możemy mieć niezachwianą ufność w dzień sądu, gdyż jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma bojaźni, wszak doskonała miłość usuwa bojaźń, gdyż bojaźń drży przed karą; kto się więc boi, nie jest doskonały w miłości. Miłujmy więc, gdyż On nas przedtem umiłował. Jeżeli kto mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi brata swego, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga swego, którego nie widzi. A to przykazanie mamy od niego, aby ten , kto miłuje Boga, miłował i brata swego.” Słuchajmy więc Bożych postanowień.

Pastor Jan Tomczyk

Pobierz pełny numer biuletynu w formacie PDF.

2017 rok

2016 rok

2015 rok

♦♦♦

Pełne roczniki (styczeń-grudzień)