Pokora. Łagodność. Cierpliwość.

(Słowo wstępne z numeru lipiec-sierpień 2020)

      Przed nami wakacje – pora, kiedy wielu z nas uda się na zasłużony wypoczynek. Wszyscy potrzebujemy czasu, w którym możemy odetchnąć od codziennych obowiązków, tak zostaliśmy stworzeni. W tym roku szczególnie potrzebujemy tego czasu, ponieważ dla wielu z nas ostatnie miesiące były wyjątkowo stresujące.
      Zachęcamy Was, aby ten wyczekiwany przez nas wszystkich (a szczególnie nasze dzieci) okres roku, nie był odpoczynkiem od modlitwy i Słowa Bożego, od wspólnoty z innymi wierzącymi, od umacniania więzi z naszym Panem w naszych rodzinach. Wręcz przeciwnie postanówcie sobie, aby właśnie te wakacje dobrze wykorzystać na to, aby pogłębić więź z Bogiem, z naszymi braćmi i siostrami, z najbliższymi. Zapraszajmy do naszych domów szczególnie tych, którzy jeszcze nie mieli okazji nas odwiedzić, pamiętając przede wszystkim o osobach samotnych i starszych (Hbr 13,1,2). Ostatnie miesiące pokazały nam w jak nieprzewidywalnym świecie przyszło nam żyć i jak łatwo nasze relacje mogą zostać zaburzone, a wręcz uniemożliwione. Dlatego tym bardziej dołóżmy starań, aby dobrze wykorzystać ten dogodny czas. Nie możemy mieć żadnej pewności, że sytuacja z wprowadzeniem obostrzeń się nie powtórzy, a nawet nie ulegnie pogorszeniu. Proroctwa biblijne nie pozostawiają nam złudzeń – żyjąc w czasach ostatecznych musimy się liczyć jeszcze z wieloma trudnościami.
      Bez względu na to, w jakim okresie czasów ostatecznych przyszło nam żyć, niezmiennym pozostaje fakt, że mamy czuwać i być gotowi na przyjście Jezusa po swój kościół. To czuwanie ma być aktywnym wydawaniem owoców dla Bożego Królestwa w naszym codziennym życiu. Apostoł Paweł w Liście do Efezjan napominał mieszkających tam chrześcijan i wskazywał im, jakie owoce powinny być widoczne w ich codziennym postępowaniu: „Napominam was tedy ja, więzień w Panu, abyście postępowali, jak przystoi na powołanie wasze, Z wszelką pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości, Starając się zachować jedność Ducha w spójni pokoju.” Ef 4,1-3
      Pokora jest najbardziej fundamentalną chrześcijańską cnotą (Jk 4,6); jest cechą charakteru przykazaną w błogosławieństwach (Mt 5,3) oraz opisuje uniżenie Chrystusa (Flp 2,7,8). Łagodność, nieunikniony owoc pokory odnoszący się do wszystkiego co dobroduszne i stanowiący ostoję opanowania. Cierpliwość, greckie słowo oznacza dosłownie „niestrudzenie”. To umiejętność znoszenia trudnych okoliczności, wyrozumiałość w trudnych chwilach. Pokora, łagodność oraz cierpliwość wyrażają się w miłości, która pozwala nam znosić jedni drugich w miłości. Z kolei jedność Ducha nadana wszystkim wierzącym przez Ducha Świętego pozwala na stworzenie więzi pokoju, niczym duchowej wstęgi, która okala i łączy ze sobą wszystkich Bożych ludzi. Wstęgą tą jest miłość.
      Oby te trzy cechy charakteru, przyświecały nam w relacjach z innymi w te wakacje. Ułatwi nam to nie tylko budować trwałe relacje ale przede wszystkim przyczyni się do przynoszenia chwały naszemu niebiańskiemu Ojcu! (Mt 5,16).

W imieniu Rady Zboru pastor pomocniczy Sebastian Kalinowski

Pobierz pełny numer biuletynu w formacie PDF.

Udostępnij artykuł na FB

2020 rok

2019 rok

2018 rok

♦♦♦

Pełne roczniki (styczeń-grudzień)