Bóg wszechmogący

(Słowo wstępne z numeru październik 2019)

      W Piśmie Świętym prawda o Bożej wszechmocy lubi towarzyszyć głoszeniu, że Bóg jest Stwórcą wszechświata. „Podnieście oczy w górę – woła prorok Izajasz (40,26) – i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie uchyli”. Bóg ma wszelką moc. On stworzył cały wszechświat, a teraz kieruje nim. On jest mocny uczynić wszystko co zechce. (Prz 15,3; Ps 139,1; Hbr 4,13). Bóg jest wszechpotężny (1 Moj 17,1). Widać to wyraźnie w pytaniu retorycznym: „Czy jest coś zbyt trudnego dla Pana?”, skierowanym przez Boga do Abrahama, gdy ten w swej starości otrzymał obietnicę spłodzenia potomka (1 Moj 18,14) i powtórzonym ponownie przy zapowiedzi odrodzenia i wyzwolenia Jerozolimy w obliczu grożącego jej zniszczenia przez armię babilońską (Jr 32:27). W obu przypadkach Boża obietnica sprawdziła się co do joty.
      Bóg, który objawia siebie przez usta proroków, jest wszechmogący. Prawda ta jest głęboko wpisana w całe Objawienie, poczynając od pierwszych słów Księgi Rodzaju: „Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie»” (1 Moj 1,3). Akt stwórczy objawia się jako wszechmocne Słowo Boga: „On przemówił, a wszystko powstało” (Ps 33,9). W powstaniu wszystkiego z nicości: bytu z niebytu, Bóg objawia się jako nieskończona pełnia Dobra, które się rozprzestrzenia. Ten, który Jest, Samoistne Istnienie, Byt nieskończenie doskonały, udziela się niejako w owym „Jest”, powołując do istnienia poza sobą widzialny i niewidzialny wszechświat: byty stworzone. Stwarzając, daje początek dziejom wszechświata, stwarzając człowieka jako mężczyznę i kobietę, daje początek dziejom ludzkości. Jako Stwórca jest więc Panem historii. „Różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich” (1 Kor 12,6). Bóg, który objawia siebie jako Stwórcę i zarazem jako Pana dziejów świata i człowieka, jest Bogiem wszechmogącym, jest Bogiem żywym. Ten Bóg, będąc duchem nieskończenie doskonałym i wszechwiedzącym, jest równocześnie absolutnie wolny i suwerenny w stosunku do samego aktu stworzenia. Jeśli jest Panem wszystkiego, co stwarza, to przede wszystkim jest Panem swej własnej Woli w dziele stwarzania. Stwarza, ponieważ tak chce.
      Prawdę o takim właśnie charakterze Bożej wszechmocy Pismo Święte przekazuje w formie nie tyle pouczeń, ile świadectwa. Wiele w nim podziękowań Wszechmocnemu za to, że nas kocha i nad nami czuwa. Takie dziękczynienia szczególnie często pojawiają się w Psalmach: „Okrzyki radości i wybawienia w namiotach ludzi sprawiedliwych: „Prawica Pańska moc okazuje, prawica Pańska wysoko wzniesiona, prawica Pańska moc okazuje” (Ps 118,15n; por. 18,36; 48,11; 63,9).
      Wszechmoc nie jest w Piśmie Świętym abstrakcyjną cechą dalekiego Boga. Bóg prawdziwy, Stwórca wszystkiego, co istnieje, oczywiście, jest Bogiem wszechmocnym, ale Jego wszechmoc w tym m.in. się wyraża, że On dobrotliwie czuwa nawet nad każdym wróbelkiem i nad każdym włosem na naszych głowach, nad nami zaś czuwa najszczególniej: „Czyż nie sprzedają za grosz dwóch wróbli? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli” (Mt 10,29-31). Boże ojcostwo i wszechmoc wyjaśniają się wzajemnie. On okazuje ojcowską wszechmoc, gdy troszczy się o nasze potrzeby: Będę wam Ojcem, a wy będziecie moimi synami i córkami - mówi Pan wszechmogący” (2 Kor 6,18). Wszechmoc Boża połączona jest z Jego miłosierdziem. On najbardziej okazuje swoja wszechmoc, dobrowolnie odpuszczając grzech. Jedynie Bóg może odpuścić człowiekowi jego grzechy.

Pełniący obowiązki pastora Piotr Borkowski

Pobierz pełny numer biuletynu w formacie PDF.

Udostępnij artykuł na FB

2019 rok

2018 rok

2017 rok

♦♦♦

Pełne roczniki (styczeń-grudzień)